…en een tijd van gaan en die tijd is nu gekomen.

Sinds eind 2005 houd ik met veel plezier deze weblog bij. Anoniem opgezet om de ervaringen en belevenissen van o.a. ons zwangerworden traject ergens kwijt te kunnen en inmiddels door ook veel (weblog)vriendinnen, familie en kennissen op hun favorieten(of juist niet!)lijstje. Inmiddels zijn we aardig uitgedund in de huisdieren, Minous, Witje, Brownie en Fred wonen inmiddels in de dierenhemel, Stella mijn allerliefste meisje woont inmiddels alweer een jaar bij haar nieuwe baasje en het allerbelangrijkst natuurlijk, de komst van onze zoon Siem in januari 2008 en onze dochter Jara in november 2009. En ineens heb ik er genoeg van. Ik geniet ervan om bij iedereen op de weblog te lezen hoe kleine kindjes groot worden en in lege buikjes kindjes nestelen. Ook schrijf en lees ik nog veel op het KID forum. Maar hoeveel ik ook mee maak in ons heerlijke gezinsleven, ik kan er de fut niet meer voor opbrengen om het op mijn weblog te zetten. Mijn inspiratie is weg. Ik heb er 4,5 jaar mijn hart en ziel in gelegd en er mijn verhalen en geheimpjes verteld, maar nu is het tijd om af te sluiten en mij volledig te wijden aan onze heerlijke kindjes. Het was best een moeilijke beslissing, maar nu ik hem heb genomen, voelt het ook weer als een opluchting. Ik ben wel bezig alle blogs op te slaan en dit wil ik gaan inbinden zodat Siem en Jara later kunnen teruglezen wat hun mama’s allemaal heeft beziggehouden. Zoals het er nu uitziet, word het een heus boek met maar liefst 225 pagina’s!! Ik wil jullie, mijn webloglezers, bedanken voor al jullie lieve en warme reacties en ik blijf natuurlijk lezen op de blogs van de personen in mijn linklijstje. T.z.t. zal ik de weblog sluiten, maar nu laat ik alle verhalen nog even open (kan ik ook heel-misschien-ooit-nog-eventueel-maar-waarschijnlijk-niet op mijn besluit terugkomen?!). En natuurlijk blijf ik nog bereikbaar op mamastella@live.nl!!!!

Liefs, Stella

Liefs, Stella
P.S. van de week ongeveer vier centimeter van Jara’s haar afgeknipt (matje in haar nek)!!

Yes, vandaag HET grote nieuws gekregen waar we al weken op zaten te wachten, de adoptie van Jara is helemaal rond!! Nu is lief ook "officieel" mama (en kan ze dus ook niet meer zeggen dat ik de poepbroeken maar moet doen want het is "toch mijn kind niet" hihi). Joepiedepoepie !!

Liefs, Stella

En de Paasdagen zijn weer achter de rug! Zaterdag ben ik met Siem en Jara paaseieren gaan zoeken op de kinderboerderij. De plaatselijke scoutingclub had maar liefst 3500 eieren verstopt en dat bleek maar net genoeg! De opkomst was enorm en de groep kinderen trok als een sprinkhanenplaag over het uitgezette paaseiparcours, waardoor Siem’s vangst op een schamele drie eieren uitkwam. Gelukkig maar, want hij wilde ze ook allemaal metxc3xa9xc3xa9n opeten! Zondag hebben we vanwege het slechte weer binnen de paaseieren verstopt, Siem vond het helemaal niet vervelend dat hij alweer paaseieren mocht zoeken xc3xa9n opeten haha. Schilderen was niet echt een succes, hij sloopte het meteen en het ei was ook meteen stuk, boefje. De paasbrunch was wel geslaagd, lief had zelfgemaakte scones met lemon curt en sandwiches gemaakt, mjammie!! Gisterenavond bleven onze nieuwe overburen eten samen met hun zoontje van zes maanden, de kaasfondue was een groot succes.

Ik mag het niet uitspreken, maar Siem zit heel goed in zijn velletje. Nu hij naar de peuterspeelzaal gaat en zijn woordenschat met de dag groter wordt, lijkt de grootste frustratie te zijn afgenomen. Waar we ons nog het meest over verwonderen is zijn eetlust, hij eet werkelijk xc3xa1lles. Zilveruitjes, olijven, rauwe paprika, hij schuift zo alles naar binnen. Jara krijgt inmiddels ook fruit en groente en eet tot nu toe ook het meeste. We hebben ook een Liga geprobeerd, maar daar is ze toch nog een beetje te klein voor, het lukte niet echt om hem vast te houden. Qua slapen gaat het nog steeds "mwah". Ze is af en toe ‘s avonds nog wat onrustig en slaapt daarna tot een uur of twee/drie. Dan speentje erin en dan is het wat aanmodderen of ze wel of niet aan een ruk tot ‘s ochtends slaapt. Nu zijn we erg makkelijk (en lui) geworden en komt het nog wel voor dat we haar bij ons in bed nemen, zodat we niet steeds op en neer hoeven voor het speentje. Maar ze is wel zo goed als helemaal van de nachtvoedingen af (dus ook geen fopflessen meer). Overdag slapen is nog steeds uurtjes en af en toe met wat moeite (dus even een paar keer op en neer lopen voor een speentje) kunnen we het rekken tot twee of drie uur. Sindskort werken de mama’s om en om in de nachtdienst (bedankt, Jess!), dus is het eigenlijk best goed vol te houden. Ach, we zijn zxc3xb3 gek op onze kiddies dat het eigenlijk helemaal niks uitmaakt en stiekem vind ik het heerlijk als die kleine meid zo ‘s nachts met haar kleine knuistjes op mijn gezicht ligt hihi.

Liefs, Stella

Liefs, Stella

Vandaag ben ik jarig!! Alweer 31 jaartjes. Gisteren mijn verjaardag gevierd voor familie en lekker Chinees gegeten met paps en mams. Van mijn verjaardagscentjes gaan we een nieuwe televisie kopen en de bon voor een arrangement voor twee personen in Sauna en Beauty Resort De Veluwe  ga ik binnenkort lekker besteden met mijn vriendinnetje Marjoleina !!
Vandaag lekker met kindjes gaan wandelen naar de geitjes en het dorp. Siem wil tegenwoordig niet meer in de duowagen, maar legt hele marathonafstanden af op zijn mooie loopfiets. Hij zit superlekker in zijn velletje (lang leve de peuterspeelzaal?) en roept auto! Eend! Uig (vliegtuig)! Zo schattig.
Jara was drama vandaag, ze lijkt megaveel last te hebben van haar 19 weken sprong. Ze is heel lief hoor, dat terzijde. Maar inslapen wordt een steeds groter drama. Het speentje trekt ze binnen twee tellen uit haar mond en haar duim wordt platgesabbeld, maar dat lijkt de nodige frustratie op te leveren. Vanmiddag heb ik haar uit pure noodzaak maar weer ingebakerd en ben beneden met Siem op harde muziek gaan dansen, gelukkig viel ze snel in slaap, kon ook bijna niet anders, want ze viel om van vermoeidheid en haar ogen waren rooddoorlopen, zo sneu. Vanavond dus toch maar weer in de bakerzak, ze heeft al een tijdje niet meer omgerold, dus ik denk dat het nog wel kan. Hopelijk slaapt ze dan beter, de laatste tijd wordt ze weer vaak wakker ‘s nachts en valt alleen weer in slaap na een flesje (al zitten daar tegenwoordig nog maar twee schepjes melk in). Fruithap gaat wel super en inmiddels heb ik maatje 74 uit de kast gehaald. Zo gaaf, ze heeft echt een megagarderobe in deze maat, met jurkjes, rokjes, maillotjes en coole shirtjes. Ik als jongensmama leef me toch echt wel helemaal uit en heb mezelf toch maar tot jongens/meisjesmama gebombardeerd hihi. Tot dusver een korte update over onze boevige kiddies, ik ga weer even aan de kruidenthee (ben uitgerekend op mijn verjaardag aan het lijnen geslagen, nog tien kilo te gaan!!)

Liefs, Stella

Yoooo!!!

Siem is gek op stickers

"Aanrechtzitten" in de Bumbo

Ons mooie prinsesje

Nieuw speeltje, bijtsleutels!

Mmmmmmmmh fruithapje banaan

Na een wandelingetje blijft ze rustig drie uur liggen zo!

Keten met mama

En nu…ga ik gauw m’n glaasje rode wijn opdrinken en relaxen op de bank, de kindjes zijn uit logeren!!

Liefs, Stella

Hoewel ik me lang geleden had voorgenomen me niet meer op te winden over bezoekjes aan het consultatiebureau, is het ze gisteren toch weer gelukt. Zwaar pissig vertrok ik samen de kindjes richting huis.

Siem en Jara gingen gisteren samen, Jara bij de wijkverpleegkundige, Siem daarna bij de arts voor de "2-jaar"checkup. Jara (die eerst alle ogen op zich wist te richten met haar gekke springende haardos) deed het voorbeeldig, huilde niet bij de prikjes (dat is blijkbaar een vak apart, vorige keer krijste ze de boel bij elkaar toen een ander het deed), groeide goed (in een maand van 5970gr naar 6660gr en van 64,5 naar 66 cm) en liet braaf alles trucjes van hoofd omhoog en omrollen zien. Omdat het daarna "babyvoedertijd" was, ging mijn mams Jara een flesje geven en ik ging met Siem bij de arts naar binnen. Qua lengte en gewicht doet Siem het prima, hij is inmiddels 91 centimeter en hij weegt ruim 14 kilo!! Tsja, eten gaat er altijd wel in, inderdaad. Daarna een kort gesprekje over Siem’s ontwikkeling, voornamelijk taalontwikkeling. Nu is Siem niet xc3xa9xc3xa9n van de vlotste praters, zijn woordenschat is inmiddels wel uitgebreid naar zo’n vijftig woorden en ook tweeletterzinnetjes als "mama, helpen" en "waasmamanou?" komen vloeiend uit zijn mond. Eerst moest Siem lichaamsdelen aanwijzen op een (kleine, lelijke, blauwharige) pop. De voeten wist hij te vinden, maar daarna ging zijn aandacht liever uit naar de voetbal op de grond. Logisch toch? Siem speelt nooit met poppen, dus de pop werd genegeerd. Toen het boekje, het aanwijzen van de klok, koe en kip ging goed. Opnieuw het boekje. "Siem, hoe heet dit?" (koe). "Mevrouw, Siem kan het woord koe nog niet uitspreken". "En dit?" (gieter). "Eh Siem kent het woord gieter ook nog niet hoor". Nou, poeh, pfff, eh…bracht de mevrouw aarzelend uit. Even een taaltestje, want hij zit "op het randje hoor". Pardon? (ik dacht als je het woord logopedie in je mond neemt, sla ik al je tanden eruit heks). "Kan hij ongeveer tien woorden zeggen?". (Als u had geluisterd dan had u gehoord dat zijn woordenschat inmiddels zo’n vijftig woorden telt). "Hmmm, nou we laten het maar even op zijn beloop, maar eh…hij is ook wel snel afgeleid hxc3xa8?" (Hxc3xa8? Wat nou hxc3xa8?). "Oh ja, vindt u? Siem speelt graag met auto’s en liever niet met kleine, lelijke, blauwharige poppen, dus als u hem een auto geeft, verzeker ik u dat hij minstens een half uur ge-con-cen-treerd met die auto speelt hoorrrrrrrr!". Het floepte uit mijn mond voordat ik er erg in had. En daarna volgde nog (ook per ongeluk, xc3xa9cht!); "Siem kan wel heel goed rennen en klimmen, jammer dat hij daar geen ‘examen’ in hoeft te doen".

Grrr, hoe goed ze het ook mocht bedoelen, het kwam allemaal zo verrot haar strot uit. Bah, kan me er nog over opwinden. Gelukkig zijn we wat Siem betreft weer voor lange tijd verlost van het cb en ik neem me wxc3xa9xc3xa9r voor om me de volgende keer niet zo druk te maken…

Liefs, Stella

Ineens lees ik bij meerdere weblogvriendinnetjes over hun peuterpuberende zoons of dochters en realiseer ik me (okxc3xa9 ik geef toe, een bxc3xa9xc3xa9tje naxc3xafef) dat we niet de enige zijn met een peuterpuberend kind die erg vaak "achter het behang" zit. Een nieuwe fase zijn we ingegaan. En wxc3xa1t voor fase! Alles is drama, het maakt niet uit wat, als Siem maar het tegenovergestelde kan doen van wat wij willen. Schoenen aan? Uit dus. Komen? Wegrennen! Slapen? Nee mama, uit! Eten? Nee, uitspugen! Alles levert strijd op en meerdere malen eindigt dit in een krijsbui, compleet met dikke tranen en een ondergekwijld t-shirt. De ergste dagen zijn als de mama’s samen thuis zijn, hij lijkt moeite te hebben met zijn aandacht te verdelen. De mama’s doen niks anders dan (proberen!) relaxed te blijven en uit te proberen. Wat werkt? Waar ligt de grens? Negeren, is een veelgehoord advies. Misschien, maar als je tot twee keer toe een auto naar je hoofd gesmeten krijgt, lijkt dat me toch geen goede optie. Slaan en gooien betekent een bezoekje aan de gang, het strafplekje. De rest proberen we te negeren of er een positieve draai aan te geven (hxc3xa9 wat doe je nou, de auto wil niet door de lucht vliegen, de auto wil rxc3xadjden!). Dan denk je na kinderbedtijd even tijd voor jezelf te hebben. Maar nee, de trukendoos gaat open en de knuffels moeten gekust worden, de auto moet "slapen" (onder een spuugdoekje) of hij moet nog even "ik weetnietwatallemaal" doen. En ja, als de mamaxc5x9b daar niet aan meewerken, dan is het huis te klein. Ook ‘s nachts wordt hij weleens wakker en moeten we lullen als Brugman om hem weer in slaap te krijgen. De dag begint dan ook meestal weer tussen halfzes en halfzeven. Tel daarbij op dat Jara ook ineens weer om de vier uur komt (dus om 23.00 en om 03.00u en dan ook vaak wakker wordt van Siem zo vroeg op de ochtend) en je snapt dat wij snakken naar een nachtje doorslapen. Gelukkig wordt die wens volgende week zaterdag weer vervuld. Kaasfondue, een goede film en vroeg naar bed (en uitslapen!) staan op het programma. En tot die tijd? Genieten wij zo ontzettend van onze knappe, lieve, mooie, grappige kindertjes die buiten hun "buien" de liefste kindjes van de wereld zijn!

Liefs, Stella

Siem ook liggen net als "Lala"

Eigenwijs-ik-ben-niet-moe

Hoezo staan aardbeienmutsjes niet bij jongens?

In bad met mama en "Lala" en de washandbeestjes

Het is echt ongelooflijk hoe hard de tijd gaat! Jara is alweer 3,5 maand en is al een flinke meid die de hele dag niks anders doen dan giebelen en ginnegappen, wxc3xa1t een pretletter! Ze brabbelt en mept hard tegen de babygym en ze heeft een nieuwe knuffel, "haas", waar ze helemaal fan van is. Het inslapen gaat momenteel voor 90% zonder tegengas, speentje erin en je hoort haar niet meer. Doorslapen zit er even niet in momenteel, ze krijgt weer een avondfles om 23.00uur en wordt dan vaak tussen 03.00 en 05.00uur nog een keer wakker voor een fles. Tel daarbij op dat Siem er soms een spelletje van maakt om ergens middenin de nacht "mama uit" te roepen en je kunt je indenken dat wij af en toe slaapwandelen van vermoeidheid overdag. Pittige tijden! De komende twee weken laten we Siem dan ook maar een uurtje slapen overdag en over twee weken willen we proberen zijn middagslaapje te laten vervallen. Je blijft proberen he, ze verzinnen iedere keer wat anders! Feit is wel dat ik me elke dag afvraag of ik nxc3xb3g verliefder kan worden op deze mooie kindjes, ondanks de nodige behangplakmomenten, had ik me niet in kunnen denken dat je zoveel liefde kunt voelen voor iemand (aaaaahhhh okxc3xa9 genoeg sentimenteel gedoe!). Foto’s!!

Onze kleine meid is gek op badderen

Baddersessie met opa en oma na dagje oppassen

Liefs,  Stella